Elísabet og Hilmar

Frægð í Ástralíu og mamma og pabbi verða lent eftir ca 12 tíma:)

2008-11-30T00:43:00.000-08:00

Jæja best að koma með eina stutta færslu, svona til öryggis ef einhver skyldi vera að lesa bloggið okkar, veit að það gerist ekki mikið á þessu bloggi, ætla ekki að koma með neinar afsakanir, en samt sem áður er búið að vera ansi mikið að gera í vinnunni hjá mér. Svo ég haldi nú áfram að tala um vinnuna þá virðist vera að ég sé orðin "fræg" í Ástralíu, hehe, nei nei ekki alveg. En það er nú frekar fyndið. Ég er sem sagt með eina í sjúkraþjálfun sem stjórnar einhverjum útvarpsþætti á einni stöðinni hérna í Sydney, er reyndar local stöð þannig hún er ekki um alla Sydney. Hún sem sagt kom til mín í sjúkraþjálfun og sagði mér að hún hefði verið að tala um mig í þættinum sínum. Þau höfðu eitthvað verið að tala um hvað þau hefðu verið að gera og hún fór þá að tala um að hún hefði verið hjá sjúkraþjálfaranum sínum. Þá fór önnur að tala um að hún hefði nú verið hjá einum stórum karlmannssjúkraþjálfara sem hefði alveg verið að drepa hana. Þá sagði hún....ég er nú hjá einni lítilli ljóshærðri og ég get lofað þér að það er sko ekkert skárra:) Já þó maður sé ekki stórvaxin karlmaður, þá getur maður alveg látið finna fyrir sér þegar þess þarf;) Var samt ekki alveg að fatta þetta með ljóshærða hárið, en allir hérna down under segja að ég sé ljóshærð, á íslenskum mælikvarða, ekki svo viss, meira brunette eins og þeir segja. Já það eru ekki allir sem fá umfjöllun í áströlsku útvarpi, hehe:)

Jæja svo er komið að stóru stundinni hjá okkur litlu fjölskyldunni. Mamma og pabbi eru að lenda down under eftir um það bil 12 tíma. Ég á svolítið erfitt með að trúa þessu, þar sem maður hefur verið að telja niður í ca 5 mánuði held ég. Þannig ég veit ekki hvað ég verð mikið í tölvunni næsta mánuðinn, en reyni nú að koma með smá fréttir af okkur. Annars erum við að stefna að því að ferðast eitthvað smá og svo eru það náttúrlega áströlsk jól og svo flutningar til Adelaide og skóli hjá mér. Já nóg af spennandi tímum framundan, ég leyfi ykkur að fylgjast með og endilega commentið eitthvað sniðugt hérna hjá okkur.

knús á allt liðið heima

Fjölskyldan down under

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

31 dagur í ömmuna og afann:)

2008-10-30T16:39:00.000-07:00

Jæja ætla nú að koma með svona smá fréttaskot, það er allavega einhver að fylgjast með hérna á síðunni, fólk er kannski búið að gefast upp vegna lélegrar blogg frammistöðu húsmóðurinnar á heimilinu.

Það er nú svo sem ekkert nýtt að frétta af okkur, við erum náttúrlega hálffegin að vera bara hénra hinum megin á hnettinum á meðan allt er í skralli heima. Ekki það að við finnum alveg fyrir því en maður sleppur við þessar endalausu umræður um þetta. Reyndar er fólkið mitt sem er í sjúkraþjálfun hjá mér og vinnufélagar mínir farnir að vorkenna mér að ég sé Íslendingur, já eins og maður hefur nú alltaf verið ansi stoltur Íslendingur, er það alveg enn en kannski ekki eins mikið eins og staðan er í dag. Einn vinnufélagi minn var í Englandi núna í 3 vikur og við erum allavega ekki beint vinsæl þar eins og allir vita.

En af einhverju skemmtilegra. Það er allt á fullu hér eins og annars staðar, Himmi er í töluðum orðum að klára síðasta tímann sinn í skólanum og svo er það bara ppppprófffflessssstur til 19.nóv...úff já það verður gaman. Og þá er líka ansi stutt í að amman og afinn koma til okkar,við getum hreinlega ekki beðið eftir að fá þau, enda ekki búin að sjá þau í rúmlega 8 mánuði, jamms met hjá Betunni, örverpið aldrei verið svona lengi frá mömmu sinni og pabba, hehe;)

Svo er það alveg komið á hreint með skólann minn. Við erum sem sagt að flytja til hins merka stað Adelaide í byrjun janúar þar sem ég mun hefja námsferil minn í University of South Australia hinn 13.jan og ef allt gengur að óskum mun honum ljúka hinn 31.des 2009. Ég hlakka ekkert smá til að fara að setjast á skólabekk, já það er alveg ótrúlegt, eins og maður var fegin að vera búin með námið heima, þá sækist maður alltaf aftur og aftur að setjast á skólabekk. Ætli maður verði ekki þannig í lok árs, geti ekki beðið eftir að klára....ég skal tala við ykkur þá:)
Það er reyndar ennþá óráðið með Himmalinginn, hann gæti þurft að vera hérna í jan-feb og taka þessi 2 fög sem hann á eftir, ef hann getur ekki tekið það í Adelaide...þannig ennþá smá óvissa hjá fjölskyldunni, en það er svo sem ekkert nýtt þessa dagana og Betan farin að taka þessu öllu saman með alveg einstakri ró og yfirvegun, Já eins og málshátturinn segir: batnandi mönnum er best að lifa:)

Tommafréttir: Tómas er hress að vanda. Orðinn og hefur reyndar alltaf verið ANSI sprækur strákur. Farinn að tala aðeins meira á ensku, það nýjasta er lets go...., mjög sætt að heyra hann reyna að tala ensku, svo náttúrlega bullar hann út í það endalausa inn á milli. En þær í leikskólanum segja hann vera farinn að tala meira og meira og hann er víst orðinn bara mjög góður leikskólastrákur, farinn að dunda sér meira við að lita og fleira. Uppáhaldið hans er náttúrlega og hefur alltaf verið að liggja bara á gólfinu og keyra bílinn sinn, þarf ekki mikið til að gleðja litla kall. Hann gerir sér nú ekki grein fyrir að amma og afi séu að koma þó maður sé alltaf að segja honum það, þannig það verður algjört ævintýri að sjá viðbrögðin hjá honum þegar hann sér þau:)

Jæja gott fólk, komið gott af fréttaskoti í bili. Commentið nú eitthvað skemmtilegt elskurnar mínar, það er SVO gaman að fá smá kveðjur þegar maður er svona endalaust langt í burtu.

P.S. Það eru líka komnar einhverjar nýjar myndir á picasa og erum að fara að skella inn október, þannig þið getið hlakkað til einhvers;)

Knús á alla
Fjölskyldan í Órafjarrilíu

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Skemmtileg heimsókn í vinnuna í dag....

2008-10-08T02:56:00.000-07:00

Jæja mamman á heimilinu gaf sér loksins tíma til að blogga smá, litli kall farinn að sofa og stóri kall í skólanum.
Já það er nú ekki góðu fréttirnar sem maður fær að heiman þessa dagana, svolítið skrítið að vera staddur hinum megin á hnettinum þegar Íslandið manns er bókstaflega að fara til fj...... Við erum náttúrlega að fylgjast með á netinu og svo fær maður glóðvolgar fréttir í gegnum skypið, já ekki gaman og þetta hefur svo sannarlega áhrif á okkur námsmennina í útlöndum:/.

En af öðrum málum. Af okkur er bara fínt að frétta. Stubburinn á heimilinu stendur sig svo svakalega vel í leikskólanum að í hvert skipti sem maður kemur að sækja hann tala stelpurnar um það. Í hvert skipti sem við komum að sækja hann tekur líka við heljarinnar athöfn við að kveðja alla, það má sko ekki gleyma að knúsa og kyssa neinn. Svo er snuddukallinn okkar líka alveg hættur með snudduna á leikskólanum, fær hana bara rétt áður en maður fer að sofa...æi það er bara svo gott að lúlla með snuddu;). Bleyjan er alveg farin, ég hef alltaf spurt hann hvort hann vilji bleyju lúlla og alltaf jánkar litli kall nema eitt kvöldið þá bara nei takk....greinileg tilbúinn og það hefur gengið alveg eins og í sögu:) Já maður er orðinn stór strákur, það er alveg á hreinu og með sterkar og ákveðnar skoðanir líka.

Annars gengur enskan svona ágætlega hjá Tómasi, finnst þetta nú vera að koma ansi hægt hjá honum, en hef það samt á tilfinningunni að hann skilji mun meira en hann talar. Hann er nú orðinn altalandi en stundum er eins og hann sé að rugla saman svolítið enskunni og íslenskunni.

En að enn öðru. Við fengum nú heldur betur skemmtilega heimsókn í vinnuna í dag, eða þannig. Við vorum þarna þrjú, ég með einn inni hjá mér og skyndilega heyri ég bara o my god. Er ekki þessi heljarinnar könguló í einu horninu þar sem afgreiðslan er. Úff ég er að tala um það stærsta sem Elísabet Birgisdóttir hefur á ævinni séð, segjum svona næstum því lófastærð. Mér leið hreint út sagt hræðilega að vita af kvikindu þarna í horninu og var sko ekkert á því að fara neitt. Það endaði með að Kris og Kerina heljarmenni losuðu okkur við hana, það þýddi sko ekki að ræða við Betuna um það. Já maður er alltaf að læra eitthvað nýtt og sjá eitthvað nýtt hér í Ástralíu og væntanlega er þetta bara byrjunin.

Jæja ekki var það fleira í bili, maður sendir nú bara baráttukveðjur heim á klakann.

kv Ástralíubúarnir

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Smá fréttir af litlu fjölskyldunni í Ástralíu...

2008-09-28T02:46:00.000-07:00

Jæja loksins gef ég mér tíma til að setjast niður og skrifa smá fréttir af okkur héðan í Ástralíu(búin að fá nokkrar kvartanir um leti í kellingunni;).

Ég er náttúrlega byrjuð að vinna fulla vinnu núna, búin að vera núna í rúmar 2 vikur og finnst það mjög fínt, en á sama tíma lítill tími fyrir annað. Ég er sem sagt að vinna á tveimur stöðum, 2 daga í viku á staðnum sem ég hef verið að vinna á og svo hina dagana er ég að vinna á nýju klíníkinni. Vinnufélagarnir mjög fínir og læri mikið af þeim:).

Tómas er farinn að vera alla daga í leikskólanum, sem hentar honum mjög vel. Var oft svolítið erfitt fyrir hann að fara þegar hann var bara 3x í viku, en núna leikur hann á alls oddi og er rosalega sáttur. Hann er nú ekki farinn að tala mikla ensku, skilur samt ótrúlega mikið, en hann er nú reyndar farin að svara mömmu sinni á ensku.....segir alltaf no, og þetta er ansi vinsælt orð þessa dagana.

Himmi er á fullu í skólanum, er reyndar núna komin í viku frí sem hann verður víst að nýta í lærdóm.

Annars er sumarið að skella á hérna hjá okkur, ekki amalegt. Búið að vera ansi gott veður, hitinn farið upp í 34 gráður sem er nokkuð heitt. Við höfum nú reynt að nýta helgarnar. Fórum um síðustu helgi með Immie og Todd á ströndina og vorum með barbeque, já fyrsta skiptið sem við upplifum barbeque á ströndinni, en þetta er víst aðalmálið í Ástralíu, þannig við eigum væntanlega eftir að upplifa það aftur.

Í dag fórum við svo í Ku-ring-gai Chase national park, sem er svona í 4o mín fjarlægð hjá okkur. Ætluðum að testa klifur þar. Þegar komið var á staðinn var þetta ekki alveg eins gott og menn voru búnir að halda fram í klifurbókinni, ekki alveg bestu aðstæðurnar, sérstaklega þegar maður er með einn 3 ára sem á erfitt með að vera kyrr. Maður þurfti eiginlega að brjótast í gegnum runna og fleira til að komast að klettunum, og við fjölskyldan kannski ekki alveg tilbúin í þann pakka,þar sem maður veit aldrei hvað verður á vegi manns í óbyggðum Ástralíu;) Litla fjölskyldan ákvað því að skella sér á Palm Beach, alveg frábær staður, strönd, surf og klifur....allt á sama stað. Við mættum á svæðið, komum okkur vel fyrir á ströndinni, með nesti og nýja skó en þegar við vorum búin að vera í svona um það bil hálftíma haldiði að það skelli ekki á þessi þvílíki vindur, þá meina ég ekki nokkur vindstig, heldur jaðraði við storm. Ströndin tæmdist náttúrlega á augabragði og Tómasi greyinu stóð nú ekki á sama. Við álpuðumst því aftur í bílinn og héldum heim á leið:) Já það er ekki bara á Íslandi sem er allra veðra von.

Annars eru allir sprækir hérna, maður er nú farin að telja niður þangað til mamma og pabbi koma, þau koma 1.des og verða hjá okkur til 15.jan. Maður er nú byrjaður að reyna að plana eitthvað sniðugt fyrir þau gömlu:) Svo vona ég að systan mín komi yfir jólin, það á ennþá eftir að koma í ljós, en við erum að spá í að fara saman upp á Great barrier reef og vera þar yfir jólin:)

Jæja fréttaskoti hjá Betu lokið í bili
Kv frá Ástralíu:)

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Matarboð og skíðaferð til Perisher:)

2008-08-21T23:29:00.000-07:00

Það er víst komin tími á smá fréttaskot frá okkur fjölskyldunni í Ástralíu. Það er víst búið að vera í nógu að snúast hjá okkur síðustu vikur.

Við fórum í matarboð til Eydísar Konráðsdóttur fyrrum sunddrottningar með meiru og mannsins hennar Matt (fyrrum heimsmethafa í sundi, hvorki meira né minna) fyrir tveimur vikum síðan. Þau eru einmitt með einn lítinn strák, hann Alexander sem er einu ári yngri en Tómas. Það var æðislegt að hitta þau og elduðu þau handa okkur dýrindis máltíð og áttum við frábæra kvöldstund saman. Litlu guttarnir léku sér saman allt kvöldið með Tomma togvagn, þvílíkt sáttir:)
Síðan um síðustu helgi þá skelltum við okkur fjölskyldan á snjóbretti og skíði til Perisher. Já trúið því, það er hægt að fara á snjóbretti í Ástralíu:). Robert vinur hans Himma úr skólanum og Erla komu með okkur, en kærastinn hennar Erlu hann Luke er að vinna á skíðasvæðinu. Það var alveg æðislegt að komast á bretti, ég var eiginlega búin að gleyma hvað var gaman, þar sem ég hef ekki verið mjög iðin við það síðastliðin ár:) Þetta var nú svolítið öðruvísi en vanalega þar sem við höfum ekki farið með litla Tommalinginn okkar áður, þannig við foreldrarnir skiptumst bara á að renna okkur á meðan hitt var að snjóþotast og skíðast með Tómasi:) Fyrst þegar við komum á skíðasvæðið var Tómas nú ekki alveg sáttur með að fara í snjóinn og gerði okkur foreldrunum aðeins erfitt fyrir. Eftir svona hálftíma var hann sáttasta barn í heimi, renndi sér á snjóþotunni niður brekkuna og bar hana upp sjálfur, þvílíkt sáttur með nýju sólgleraugun sem pabbi keypti handa honum. Barnið var líka úrvinda eftir daginn og sofnaði ansi vel um kvöldið. Við gistum með ca 10 manns í stóru húsi sem Anne, vinkona Himma úr Nikita reddaði. Laugardagskvöldið var tekið rólega með pizzuáti og smá bjórsötri því ætlunin var að taka sunnudaginn snemma. Veðrið á sunnudeginum var alger snilld, heiðskírt og þvílíkt gott veður. Himmi byrjaði að renna sér með Roberti, svo fór ég og þegar ég kom aftur haldiði ekki að það fyrsta sem mamman sér er litli kúturinn sinn að renna sér á skíðum niður brekkuna. Ég get eiginlega ekki lýst hversu stolt ég var, þið þekkið það nú þið mömmur sem lesið þetta hversu stoltur maður getur orðið af litlu ungunum sínum:). Hann var alveg ótrúlega duglegur. Það reyndist nú í fyrstu erfitt að koma honu má skíðin en eftir smástund var ekki aftur snúið...meira meira heyrði maður bara frá litla kútnum, þvílíkt sáttur við hlutskipti sín:) Þannig í lok sunnudagsins fóru allir rosalega sáttir heim. Við vorum nú ekki komin heim fyrr en 2 um nóttina, þar sem það tekur alveg 6 tíma að keyra, en algjörlega þess virði.

Annars er svo sem ekki mikið annað að frétta, dagarnir líða hér eins og annars staðar, Himmi í skólanum, Tómas í leikskólanum og ég í vinnunni. Ég var reyndar að fá svar frá The University of South Australia um að ég sé komin inn í skólann, þannig núna þarf að fara að plana. Ég var nú eitthvað að spá í að sækja um 2 aðra skóla í Perth, en ég ætla bara að sjá til, er mjög spennt fyrir þessum skóla. Hann byrjar reyndar í janúar og það er spurning hvenær Himmi klárar, þannig það þarf að skipuleggja hvernig þetta verður. Ég er nú ekki að hafa miklar áhyggjur af því samt, þar sem ég veit að við munum finna góðan flöt á þessu öllu saman.

En það eru víst engar óléttufréttir héðan af okkur eins og alls staðar annars staðar. Já þvílíku sprengjuna hef ég ekki séð áður, ég er nú samt svekktust yfir að geta ekki verið á staðnum til að knúsa öll þessi litlu kríli sem eru að koma í heiminn, en svona er það nú.

Þar sem ég sit hérna við tölvuna með teppi verð ég að skjóta inn að í töluðum orðum var ég að heyra í sjónvarpinu að dagurinn í dag er kaldasti dagurinn í Sydney í 12 ár, 14°, takk fyrir. En nú er ég farin að hlakka til sumarsins, fer nú að vora bráðum þannig það styttist í sumarið hérna hjá okkur. Svo erum við nú búin að vera að reyna að hugsa það út hvernig mögulega sé hægt fyrir okkur að horfa á "strákana okkar" í kvöld rústa Spánverjum í undanúrslitunum. Því miður virðist það vera hið ómögulega. Verðum við því að sætta okkur við útsendingu á rás2+mamma ætlar að reyna að vera með vefmyndavélina á fyrir mig í gegnum skypið;). Svo verða úrslitaleikirnir tveir sýndir á sunnudaginn...já líka hérna í Ástralíu og ætli það verði ekki smá Íslendingahittingur í tilefni þess:)

Jæja fréttaskoti lokið í bili, reyni að vera aðeins duglegri við að koma með fréttir.
Knús frá skyttunum þremur í Ástralíu:)

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Verlsunarmannahelgi í Ástralíu

2008-08-04T03:46:00.000-07:00

Já það var aldeilis haldið uppá Verslunarmannahelgina með pompi og prakt hérna down under, þrátt fyrir að það hafi ekki verið í tjaldi í grenjandi rigningu í Eyjum....Thank god. Við sem sagt skötuhjúin fórum á tónleika með Sigurrós á laugardagskvöldið. Kvöldið byrjaði á því að við hittum nokkra aðra Íslendinga sem eru hér í Sydney á Clock bar. Óli var fengin í barnapíuhlutverkið þetta kvöld en þar sem kvöldið var tekið ansi snemma ákváðum við að taka Tómas með okkur niður í bæ og svo myndu þeir vinirnir halda heim þegar við hjónin færum á tónleikana. Þegar við mættum á Clock bar voru nokkrir af Íslendingunum mættir en þegar við mættum með Tommalinginn þá vorum við vinsamlegast beðin um að yfirgefa staðinn þar sem börn væru ekki velkomin þarna inn, common klukkan var 5 um daginn. Þannig við og annað íslenskt par þau Sigurlaug og Palli sem eru með eina 2 mánaða snúllu þurftum að yfirgefa staðinn. Við ákváðum því að setjast niður með Robert (vinur hans Himma frá Sviss) og Óla á Pizza Birra og fá okkur pizzu fyrir tónleikana. Eftir alveg þrusugóða, ekta ítalska pizzu sérbruggaðann Birra var farið á tónleikana með smá stoppi á einum bar og þar hittum við alla Íslendingana aftur. Það er frekar fyndið hvað maður er ánægður að hitta aðra Íslendinga, enda ekki á hverjum degi þessa dagana sem maður hittir samlanda sína:). Þegar Sigurrós steig svo á svið þá langaði manni helst að láta ALLA vita að maður væri nú ÍSLENDINGUR, já þjóðerniskenndin var ansi sterk á meðan á tónleikunum stóð. Eftir alveg súper tónleika ætluðum við nú svo heldur betur að fá að hitta Jónsa og félaga, hehe, héldum nú að þar sem við værum ÍSLENDINGAR að þeir hlytu nú að vilja heilsa upp á okkur:) En neibb, ekkert gekk þrátt fyrir góða tilraun og ég er ekki frá því að maður var farin að fá smá grúppíufíling þarna undir lokin. Svo var nú haldið heim á leið en leigubílstjórinn sem í upphafi allavega átti að keyra mig og Himma heim toppaði nú alveg kvöldið þegar hann neitaði bókstaflega að keyra okkur heim þar sem Rhodes væri frekar langt frá. Ég verð nú að fá að segja alla söguna. Allavega við vorum búin að labba ansi langt og Betan orðin ansi þreytt í fótunum eftir að vera búin að reyna að vera pæja allt kvöldið í háum hælum. Loksins náðum við nú einum bíl, settumst upp í og þegar við sögðum hvert leiðinni væri haldið hristi leigubílstjórinn bara höfuðið, greinilega mjög ósáttur en keyrði af stað. Eftir svona 3 mín í bílnum, stoppaði hann skyndilega og sagði að bíllinn væri bilaður, að hann hristist svo og að hann gæti ekki keyrt okkur. Ég vissi ekki hvert ég ætlaði, held að þetta sé nú í fyrsta skipti sem mér er bókstaflega hent út úr leigubíl. Þannig að við skötuhjúin enduðum á að taka lestina heim, en svo sannarlega sátt við frábært kvöld:)
Sunnudagurinn var svo tekin snemma, ræs klukkan 8 um morgunin þar sem stefnan var sett á klifur í Nowra, sem er alveg rúmlega 2 klukkutímar í keyrslu frá okkur. Við vorum nú búin að plata Hjördísi og Loga að koma með okkur, þannig þau voru pikkuð upp....Logi greyið "smá" þunnur eftir almennilegt verlsunarmannahelgardjamm kvöldinu áður og sagði nú ekki mikið á leiðinni til Nowra og leiðin tók jafnvel aðeins lengri tíma, ekki af því að við þurftum að stoppa til að hleypa Loga greyinu út :) Svo var tekið vel á því í Nowra og þynnkan hans Loga held ég hafi horfið um leið og hann sá klettana sem hann átti að fara að klifra. Dagurinn heppnaðist allavega glimrandi vel, Tómas svaf nánast allan tímann úti í náttúrunni, mjög hentugt fyrir foreldrana og Hjördís og Logi súper ánægð með fyrsta klifrið sitt:)

Nóg í bili
kv Elísabet, Himmi og Tómas

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Kominn tími á smá fréttir:)

2008-07-22T05:18:00.000-07:00

Jæja ætli það sé ekki kominn tími á smá blogg fréttir.

Héðan af okkur familiunni er allt gott að frétta. Það er allavega greinilegt að það er aðeins meira að gera hjá mömmunni núna heldur en áður, eins og sést kannski á tíðni bloggfærslna hérna á síðunni. Allavega þá er maður farin að vinna eins og herforingi, eða kannski ekki eins og herforingi en ég er að vinna núna 2x í viku og 9 tíma á dag, þannig heilinn er ansi lúinn eftir daginn og því fínt að fá smá pásu til að endurnæra hann. Er að bíða eftir að nýja stofan opni, þá fer ég að vinna alla daga, þá held ég að heilinn muni bókstaflega springa. Það er svo margt nýtt fyrir manni hér . Þó svo að fólkið sem kemur í meðferð til manns sé að öllu leyti með sömu uppbyggingu og við heima á Fróni og eru að dila við svipuð vandamál þá er margt annað nýtt fyrir manni. Maður er farin að tjá sig á öðru tungumáli en maður á að venjast, útskýrir allt á ensku, svarar í símann á ensku, allt tölvukerfið er á ensku, öll læknabréf og þess háttar á ensku og þar fram eftir götunum, er samt ekki að kvarta, tek það skýrt fram...hehe. Þetta er allavega frekar nýtt fyrir manni og mikið að meðtaka. Svo ég tali nú ekki um flotta júníformið okkar, svartir skór og svartar, frekar fínar buxur, helst með BROTI (sem er svo ekki Betan, ef þið þekkið hana) og svo má ekki gleyma pólóbolnum (sjá mynd að ofan af ánægða sjúkraþjálfaranum...ekki þroskaheftur sjúkraþjálfari, bara ánægður). Það er reyndar mjög þægilegt að vera í svona júníformi, þá þarftu aldrei að hugsa um í hverju þú ætlar í vinnuna, mjög hentugt. Mér líkar allavega rosalega vel í vinnunni og þau eru búin að taka ansi vel á móti manni og virðast virða það vel að ég sé að koma annars staðar frá og er að læra margt í fyrsta skipti, þannig þau gefa mér alveg svigrúm til að átta mig á hlutunum. Þau tala reyndar óþægilega mikið um að ég sé einhver fyrrverandi Íslandsmeistari í indoor climbing og hvort ég ætli ekki að nota "my magical climber fingers" í meðferðum...hehe, þegar ég heyrði þetta í dag frá einum samstarfsmanni mínum, þá hélt ég mundi springa úr hlátri. Ég er nú búin að reyna að fara fínt í það að Ísland sé nú ekki svo stórt og það sé nú kannski ekki mikil samkeppni og ég sé nú ekki beint góð....en þau virðast ekki hlusta. Nú bíð ég bara eftir að þau biðji mig um að taka sig í Sydney indoor climbing centre til að fara að klifra með sér:/ Við erum að reyna að vera dugleg að klifra, getur verið svolítið erfitt að fitta því inn í planið, sérstaklega með einn ANSI fjörugan með sér, þar sem hann er víst ekki ennþá nokkurra mánaða og liggur í kerru og sefur á meðan foreldrarnir klifra:). En það styttist nú í að sá stutti fari að vilja taka í nokkrar festur, við foreldrarnir getum allavega ekki beðið, skórnir bíða hans allavega, þó hann sé nú reyndar búin að testa þá aðeins, meira að segja í Boulderi á Palm Beach;).

En nóg af mér og vinnunni. Himminn er í vetrarskólanum, í einhverjum Terrorisma áfanga, ég vona bara að minn heittelskaði fari nú ekki að hella sér alvarlega út í það í framtíðinni. Svo er stubburinn á heimilinu eldhress, farinn að segja aðeins fleiri orð á ensku og virðist skilja þó nokkuð og svo virðist sem hann sé búinn að stofna sitt eigið tungumál, sem því miður mamma hans skilur ekki alveg, já svona er að heyra íslensku, ensku og jafnvel kínversku á sama degi, en þetta kemur allt hjá honum, trúi ekki öðru. Bleyjuleysið gengur vel, þó hann sofi nú reyndar með bleyjuna ennþá á nóttinni, en ekki er alveg hægt að segja það sama um dudduna. Hann er reyndar bara með hana þegar hann fer að sofa, en honum þykir allavega ansi vænt um duddurnar sínar ennþá og ekki alveg tilbúinn að skilja að skiptum við þær.

Jæja gott fólk fréttaskoti far away lokið í bili. Commentið nú eitthvað sniðugt hérna inná:)

Knús frá Ástralíubúunum.

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Vinna á mánudag, próflok hjá lærdómshestinum og 3 ára afmæli í vændum:)

2008-06-28T00:10:00.001-07:00

Hæ hæ.
Jæja þá er þetta alveg gengið í gegn, búið að samþykkja allt og ég er búin að fá skjal með certificate of temporary registration, þannig já nú getur hnúturinn í maganum mínum sem er búin að vera í 4 mánuði fokið út í veður og vind. Það kemur nú alltaf eitthvað annað. Nú náttúrlega tekur við smá stress að fara að byrja að vinna, hehe. Það er svona smá hnútur í mallanum að fara að vinna, þurfa að tala ensku og útskýra allt á ensku og þar fram eftir götunum, en þetta hlýtur að koma allt saman með tímanum. Ég fór síðastliðinn fimmtudag upp í vinnu og Irene sem er einn af eigendunum, sem sagt konan hans Jonathans fór í gegnum alla pappírsvinnu sem þarf að redda áður en ég byrja að vinna. Þau eru svo indæl við mig, alveg með ólíkindum. Ég byrja að vinna á staðnum þar sem hún er að vinna, í St Clair, og þar er móttökukona og svona, þannig ég þarf ekki að hafa áhyggjur strax af bókunardótinu og því, af því á hinum staðnum, í Glenmore Park, er engin í móttökunni, úff og þá þarf maður að gera allt sjálfur, bóka nýja tíma, ég var nú vön því heima, en þarf líka að sjá um að láta fólk borga og svona, maður hefur ekki alveg tíma í það allt:/ Allavega þá byrja ég næsta mánudaginn, mæti kl 9 og er sett til 6, en þar sem ég er víst ekki komin með neina skjólstæðinga kemur í ljós hvað ég verð lengi. Svo mæti ég á miðvikud og föstud á sama tíma. Verð þannig held ég til að byrja með svo ræðum við betur með framhaldið þegar að því kemur. En allavega spennandi tímar framundan og er bara spennt á að takast á við þetta:)

Svo kláraði lærdómshesturinn okkar prófin á miðvikudaginn, þvílíkur léttir fyrir hann og okkur ÖLL hehe, þar sem hann var gjörsamlega djúpt sokkinn ofan í bækurnar og við höfðum varla séð pabbann á bænum í þó nokkurn tíma. Þannig endurfundirnir voru mjög skemmtilegir. Samt svolítið fyndið, um leið og hann fer í frí þá fæ ég atvinnuleyfið og byrja að vinna....okkur er greinilega ekki ætlað að vera í fríi saman, en við náum nú að gera helling saman þar sem ég verð ekki að vinna á hverjum degi til að byrja með. Við fögnuðum nú próflokunum og atvinnuleyfinu með því að fara út að borða á Bondi Iceberg, sjúklegur staður í alla staða...geðveik staðsetning, ótrúlega flottur staður, geðveikur matur...gæti ekki verið betra og svo toppaði það kvöldið hvað litli snillingurinn okkar var stilltur við mömmu og pabba á veitingastaðnum, lét eins og hann hefði ekki gert annað en að borða á fínum veitingastöðum. Enda kom fólk upp að okkur til að hrósa okkur fyrir duglega strákinn okkar, enda ekki annað hægt þegar maður er alveg að verða 3 ára. Já það verður víst ekki stórt afmæli þetta árið...jafnvel bara við þrjú, hehe. Ætli maður baki nú ekki eina köku til að fara með í leikskólann, svo verður bara svona MJÖG lítið og kósý fjölskylduafmæli með Tomma togvagn köku þegar litli kall kemur heim úr leikskólanum:)

Jæja fréttaskoti lokið í bili, kem með eitthvað skemmtilegt og krafsandi fyrr en seinna;)

Knús til allra og enn og aftur takk fyrir allar góðu straumana, það hefur pottþétt hjálpað, og Sigrún straumarnir úr Húsafellinu höfðu pottþétt áhrif;)

Kveðja frá ástralska sjúkraþjálfaranum, lærdómshestinum sem er komin í frí og guttanum sem verður 3 ára eftir 3 daga:)

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Já já já já:) :) :)

2008-06-23T20:37:00.000-07:00

Halló gott fólk.

Já gleðifréttirnar sem ég fékk í dag. Svona leit ég sem sagt út (sjá mynd til hliðar) þegar ég fékk fréttirnar, hehe. Þeir sem sagt hjá registration boardinu samþykktu umsóknina mína á fundinum í gær, já þeir gátu ekki sagt nei við Betuna:). Núna eru þeir búnir að samþykkja alla kúrsana mína sem ég tók í Háskólanum heima en reyndar á eftir að samþykkja eitthvað í sambandi við vinnustaðinn, eða í raun samþykkja að ég fái að vinna. Hann sagði nú í símann að það væri bara í raun formsatriði, sem væri nú yfirleitt samþykkt. Í raun var hitt aðalmálið, að fá samþykki á öllum kúrsunum. Væri það samt ekki týpískt ef þær myndu ákveða að segja nei við þessu. Það

tekur nokkra daga að fara í gegn og þá er ég formlega orðin sjúkraþjálfari í Ástralíu, vívíví.

Þvílíka biðin og aftur biðin sem þetta er búið að taka. Fundurinn var í gær og ég náttúrlega beið allan daginn í þeirri von að ég myndi fá email eða það yrði hringt, ekkert gerðist. Svo í morgun gerðist ekkert og um 11 leytið ákvað ég nú að hringja. Jennifer "vinkona" mín sem ég hef verið að tala mikið við út af þessu var að sjálfsögðu ekki við í dag og talaði ég við einhverja aðra konu. Ég byrjaði á að kynna mig og sagði seinna nafnið mitt og hún hikaði nú aðeins og sagði svo....hm það virðist sem svo að umsóknin þín hafi ekki verið tekin fyrir á fundinum í gær, alveg hin rólegasta, eins og ekkert væri sjálfsagðara, viljið þið ímynda ykkur svipinn sem kom á mig, hehe. Svo sagði hún, bíddu aðeins og ég beið í símanum, vissi ekki í hvorn fótinn ég ætti að stíga. Svo kom hún eftir dálitla stund í símann og sagði, jú umsóknin þín hefur verið samþykkt. Ég átti náttúrlega mjög erfitt með að trúa þessu, svo erfitt að fá þetta í gegnum símann, það er eins og maður þurfi að hafa eitthvað í höndunum. Svo sagði hún að eina sem þau þyrftu núna væri dagsetning á hvenær ég myndi byrja að vinna. Svo bara skellti ég á, fór aðeins út að hlaupa, nóta bene þetta var örugglega eitt það ljúfasta útihlaup sem ég hef farið í í langan tíma, með ipodinn í eyrunum, í sól og blíðu og hnúturinn í maganum að gufa upp:) Þegar ég kom svo aftur heim var ég samt svo efins, og hey ekki halda að ég sé orðin crazy, kannski er ég orðin það, en ég hringdi aftur í þá til að double tjékka áður en ég mundi nú hringja í Jonathan í vinnunni. Hann sagði jú þeir eru búnir að samþykkja alla kúrsana en það á bara eftir að samþykkja í raun að ég fari að vinna. Takk og bless minn kæri sagði ég og hringdi í Jonathan og hann var náttúrlega sá glaðasti. Vill að ég komi aðeins inn á fimmtudaginn , úff nú verður maður samt smá stressaður, svo blendnar tilfinningar eitthvað, en ég get ekki beðið eftir að komast að vinna, farin að gleyma bara held ég en það kemur fljótt.

Svo er Himmi búinn í prófum á morgun, þannig það verður eintóm gleði þegar það er búið. Já þetta tókst að lokum. Þvílíkur persónulegur sigur fyrir mig að hafa komist í gegnum þetta kerfi hérna í Ástralíu:) Ég segi bara vei fyrir mér og ég meina það:)

Jæja ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili, læt nú svo vita hvort hitt fari ekki örugglega í gegn:/

Knús til allra fyrir allar kveðjurnar og allt saman, maður sér sko hvað maður á marga æðislega góða að heima og takk enn og aftur.

Love u all

Elísabet Sjúkraþjálfari í Ástralíu

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Gleðilega þjóðhátíð kæru samlandar :) .....

2008-06-16T20:47:00.000-07:00

.....já í dag syngur maður hæ hó jibbý jei og jibbý jei það er komin 17.júní:) Já þjóðarstoltið er mikið hjá manni í dag, stoltur Íslendingur staddur í Ástralíu. Ég verð nú að segja að þetta er hálfskrítið, að vera staddur hérna hinum megin á hnettinum og bara venjulegur þriðjudagur hér, á meðan flestir heima á Íslandi fagna. Himmi í prófi í dag, Tómas á leikskólanum og ég hér ein heima flaggandi íslenska fánanum aðeins til að halda upp á daginn.

Annars er bara fínt að frétta af fjölskyldunni. Ákvað að núna væri komin tími á smá fréttaskot, þar sem ég er farin að fá skammir fyrir að vera ekki að standa mig í skriftum hér, það segir manni allavega að einhver er að fylgjast með hérna :). Staðan í dag far away er að Himmi er held ég bókstaflega sokkinn ofan í skólabækurnar, hef eiginlega ekki séð framan í hann núna í 2 vikur og verður þannig í rúmlega viku í viðbót. Hann fór í fyrsta prófið sitt í gær og ég held að kallinn hafi bara verið sáttur, allavega þangað til annað kemur í ljós. Tómas stækkar og stækkar og verður meiri gaur með hverjum deginum sem líður held ég, líkist pabba sínum meir og meir með hverjum deginum því eins og allir vita er mamman soddan engill..hehe;).

María og Sigurþór og co voru annars að kveðja okkur í gær, var svolítið erfitt að sjá á eftir þeim heim til Íslands. Það var svo gott að vita af þeim í Ástralíu og svo gott að hafa þau hér. Þau stöldruðu við í tæpa viku áður en þau fóru heim og við náðum nú að gera ýmislegt skemmtilegt, fórum í dýragarðinn og svona með krakkana. Auði og Tómasi kom rosalega vel saman, léku sér saman eins og englar með svona smá slag inn á milli, eins og sönn hjón:).

Það er nú ekki mikið fleira að frétta af okkur hér. Segjum bara fréttaskoti lokið í bili, kem nú með eitthvað innan skamms. Læt allavega vita hvernig fer með atvinnuleyfið eftir 6 daga...úff úfff. KROSSA fingur.

Knús á alla og njótið dagsins og vonandi fáið þið nú ágætis þjóðhátíðarveður.

Elísabet+Himmi+Tómas

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Senior first aid course (S.F.A) hjá mömmunni á bænum:)

2008-06-03T00:43:00.000-07:00

Jæja, úff hvað ég er fegin núna.

Ég sem sagt skráði mig á skyndihjálparnámskeið hér í Sydney, þar sem ein af kröfum skólans í Adeleide er að vera með Senior First Aid Certificate. Þannig ég ákvað að finna mér námskeið, fór inn á redcross.com.au og skráði mig á tveggja daga námskeið hjá þeim. Þetta var reyndar mjög fínt. Í fyrsta lagi náttúrlega að hitta bara fólk og gera eitthvað að viti, eins og maður segir. Ég var nú með smá vott af hnút í maganum, þar sem náttúrlega allt námskeiðið fór fram á ensku og leiðbeinandinn var náttúrlega aussie aussie man, sem þýðir að hann talar ekkert skýrustu ensku í heiminum. Við vorum ca 20 saman í hóp, hvert öðru ólíkara frá öllum heimshornum, þannig ég var nú ekki sú eina sem var ekki með enskuna á hreinu. Maður plummaði sig nú bara fínt, skyldi eiginlega svona allt það sem maðurinn var að tala um, þar hjálpaði náttúrlega mikið að hafa sjúkraþjálfunargrunninn. Ég vorkenndi nú þeim sem höfðu engan bakgrunn, því hann var að útskýra ýmislegt lífeðlisfræðilegt sem almenningur sem aldrei hefur komið nálægt slíku á nokkuð erfitt með að skilja. Þetta byrjaði nú á bóklegum hluta og svo fórum við nú meira út í practical hlutann, að hnoða og kyssa dúkkur og svona. Svo var þetta nú orðið að hálfgerðu leiklistarnámskeiði þar sem hann setti allskonar slys á svið, lestarslys, flugslys þar sem hluti af bekknum fékk það hlutverk að leika þá slösuðu. Þannig ég held að ég sé ekki bara orðin betri First Aider heldur líka betri leikari ;) Svo endaði dagurinn í dag á krossaprófi og eins og flestum kemur kannski ekki á óvart þá þurfti Betan að vera með smá hnút í maganum yfir því, aðallega reyndar út af því að spurningarnar voru náttúrlega á ensku og maður var smá stressaður yfir að skilja ekki allar spurningarnar. En maður reddaði krossaprófinu og gekk út með first aid skírteini, úff alltaf gaman að ljúka einhverju svona.
En það sem stendur mest upp úr og það sem maður lærði ekki á skyndihjálparnámskeiðunum náttúrlega heima á Íslandi er fyrsta hjálp eftir snáka-og köngulóarbit, nei það lærir maður hér, þannig núna veit maður nákvæmlega hvernig á að bregðast við ef maður verður bitin....leggjast bara niður og slaka á, það er nú ekki flóknara en það elskurnar, haldiði að það sé nokkuð mál ;)

Jæja smá skyndihjálparfréttir af Betunni og nú þurfið þið ekkert að óttast að koma í heimsókn til Ástralíu, Betan er með bitin og stungurnar og allt það undir control;)

Knús frá far away landi :)

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Læknastúss á fjölskyldunni!!

2008-05-30T17:55:00.000-07:00

Sæl öll sömul.

Smá fréttir af okkur familiunni. Síðastliðin vika hefur flogið eins og aðrar vikur, með tilheyrandi lærdómi hjá kallinum, leikskóla hjá litla gutta og bið hjá mömmunni:) Já Tómas er orðinn bara vel hress, náði þessum ljóta hósta og hita fljótt úr sér. Við fórum nú með hann til læknis um síðustu helgi. Við náttúrlega vissum ekkert í hvorn fótinn við áttum að stíga í sambandi við læknisaðtoð. Vissum ekkert hvert við áttum að fara eða hvernig þetta virkaði hérna far far away. Við byrjuðum á að athuga með medical centre hérna í verslunarmiðstöðinni hjá okkur en þar var lokað. Þá fórum við á aðra medical centre sem er opin um helgar og þangað komum við að lokuðum dyrum, búið að loka. Þá enduðum við á að setja inn einhvern Childrens Hospital inn í GPS og enduðum á Childrens Hospital í Randwick. Þar var nú tekið mjög vel á móti okkur. Biðum nú ekki lengi eftir lækni og eftir skoðun hjá honum var Tómas útskrifaður sem mjög hraustur strákur, engin eyrnabólga og ekkert komið ofan í hann, með mikill ánægju hjá fjölskyldunni. Svo núna veit maður allavega hvar spítalinn er, og hvernig maður getur snúið sér í þessu. En þessi læknaferð kostaði ekki nema 100 dollara sem er um 7000 kr ísl, jamms takk fyrir. Læknastússi fjölskyldunnar var nú ekki lokið, ó nei. Mamman vaknaði á föstudagsmorgunin eins og MONSTER, já ekki fögur sjón. Vinstra augað var bólgið og rautt og ég gat ekki einu sinni opnað það fyrst eftir að ég vaknaði. Það var eins og Himmi greyið hefði gefið manni einn góðan á kjaftinn. Ég var nú búin að finna á fimmtudaginn að það var eitthvað að angra mig í auganu, en maður kippir sér ekki mikið upp við það. Ég ákvað nú seinni partinn í gær að drífa mig til læknis þar sem þetta var farið að angra mig ansi mikið. Þannig leið mín lág á medical centre hérna í verslunarmiðstöðinni þannig ég fór þangað og fékk tíma hjá svona GP lækni (General practice) sem er svona heimilislæknir. Þar kom í ljós sýking í auganu og fékk ég dropa við því þannig þetta ætti nú að kippast í lag á örfáum dögum. Að hitta lækninn í ca 5 mín kostaði okkur aðra 50 dollara, já það er ekki ódýrt að vera útlendingur og þurfa að nýta sér heilbrigðiskerfið. En við eigum að vera tryggð eitthvað, bæði af því Himmi er í skóla og svo eitthvað frá TR heima, þarf að athuga það betur. Það kom mér nú mest á óvart að Tómas greyið skyldi bara ekki vera hræddur við mömmu sína, en það þarf greinilega meira til :) .Það var svo sem fínt að þurfa að stússast í þessu, núna erum við allavega komin með svona GP lækni og maður veit hvert á að leita ef þess þarf, já maður er sko alltaf að safna í reynslubankann hérna down under :)

Annars fékk ég send þau gögn sem vantaði upp á í sambandi við atvinnuleyfið og fór með þau niður á Registration board á fimmtudaginn. Ég fékk nú vel á tilfinninguna að konan sem er búin að vera að stússast í þessu fyrir mig hefði ekki nennt að díla við mig þann daginn, þar sem það kom maður í stað hennar og sagði að hún væri upptekin, já maður er ekkert lamb að leika við :) Þannig núna er bara að bíða og sjá, næsti fundur 23.júní og sjá hvort þetta lið verði í góðu skapi og hleypi Betunni í gegn.

Annars eigið góða helgi öllsömul.

Kveðja far far away :)

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Bleyjulaus vika, veikindi og helgi framundan

2008-05-23T00:51:00.000-07:00

Smá fréttir af familiunni.

Það helsta í fréttum eru áframhaldandi afrek Tómasar, þ.e bleyjuleysið heldur áfram og það ætlar bara að ganga svona glimrandi vel. Stubburinn búinn að vera núna bleyjulaus alla vikuna, nema þegar hann sefur og þegar þarf að gera nr 2, eitthvað ekki vinsælt að skila því í klósettið. Gengur auðvitað upp og niður en við erum bara rosa stolt af okkar strák og hann er sjálfur að rifna úr stolti:)

Annars er bara helgi framundan og Tómas byrjaði helgina með trompi og fékk hita í dag. Er búin að vera með eitthvað í hálsinum í svona 2 daga, orðin hás og var farinn að hósta. Svo í dag vöknuðum við og hann bara mjög sprækur. Svo fórum við út að leika á róló og í fótbolta. Skyndilega vildi hann bara fara heim, ekki líkt honum. Svo settist hann bara niður voða rólegur og mamman skyldi náttúrlega ekki í litla orkuboltanum sínum. Svo fannst mér hann nú ansi heitur og mældi hann þá var litla greyið komið með 39°hita og er búinn að vera ansi slappur í dag. Liggur eiginlega bara og svo sofnar hann inn á milli. Hóstinn er líka aðeins að valda mér áhyggjum, finnst þetta vera að fara eitthvað ofan í hann, og vanalega þegar hann hefur fengið svona hósta þá er eyrnabólgan það fyrsta sem blossar upp. Þannig ætli maður verði ekki að sjá hvernig hann verður á morgun og annars að fara að finna sér einhvern lækni sem getur kíkt á hann. Þetta er eitthvað sem maður bjóst við að maður þyrfti að gera, að finna lækni og þá sérstaklega fyrir Tómas, bara tímaspursmál....það er víst engin Gestur læknir hérna sem maður getur hringt í og fengið tíma samdægurs :(

Annars er það bara helgin framundan, og meira að segja Evróvision helgi, já það er meira að segja sýnt hérna. Við vitum nú þegar að Ísland er komið áfram, þó það sé reyndar ekki búið að sýna það, það verður sýnt á morgun, laugardagskvöld og svo lokakvöldið á sunnudagskvöldið, en það gerir náttúrlega keppnina ansi skemmtilega...áfram Eurobandið:)

Jæja fréttaskoti lokið, ætla að fara að sinna litlum lasarus

Knús frá okkur
E+H+T

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Stolt og ánægð mamma :)

2008-05-19T00:05:00.000-07:00

Já maður verður nú að segja smá fréttir af litla kalli :)

Jæja nú er stubburinn loksins að hætta með bleyju. Mamman ákvað á föstudag að reyna á þetta, þar sem hann var nú farinn að sýna aðeins meiri áhuga á að setjast á postulínið. Við byrjuðum á laugardaginn, þá var bara bleyjan tekin. Morgunin gekk ótrúlega vel, hann fór nokkrum sinnum á klósettið og hann fékk náttúrlega verðlaun fyrir í hvert skipti. Ég var auðvitað alltaf að spyrja hann hvort hann þyrfti ekki að pissa í klósettið, og fljótt fannst manni maður hlóma líkt og biluð plata. Svo var nú farið í sund og þar hefur hann nú örugglega látið það flakka nokkrum sinnum;). Laugardagurinn gekk bara eins og í sögu, með held ég kannski tveimur slysum. Svo reyndar setti ég á hann bleyju fyrir svefninn. Svo byrjaði nú sunnudagurinn ekkert alltof vel, byrjaði á tveimur slysum strax um morguninn og ég hugsaði æi honum fannst þetta greinilega spennandi í gær og svo búið. En maður gafst ekki upp og hann var ótrúlega duglegur. Fannst þetta svo spennandi að hann var farinn að hlaupa inn á klósett bara til að setjast á klósettið. Fórum út að hjóla og fórum aðeins í bílinn og ekkert slys. Þannig það var ekki aftur snúið og þar með ákveðið að stubburinn myndi mæta bleyjulaus á leikskólann í dag. Ég verð nú að segja að ég var ekkert alltof bjartsýn, setti nokkrar buxur, nærbuxur og sokka með í töskuna í dag og meira að segja aukaskó...hehe, já maður er ótrúlegur. Þær tóku bara vel í toilet trainið hjá honum og svo þegar ég mætti að sækja snillinginn var minn þá ekki ennþá í sömu buxunum, jú takk fyrir. Ég spurði reyndar ekki hversu oft hann hefði farið á klósettið en hann fór og gekk því eins og í sögu. Það verður spennandi hvernig gengur á morgun. En allavega þvílíkt stolt og hamingjusöm móðir sem varð að deila þessu með umheiminum, eða þeim sem nenna að lesa þetta..híhí.

Kveðja
Stolta og ánægða mamman í Ástralíu ;)

Hérna getið þið farið á myndasíðuna okkar www.picasaweb.com/himmi78

Ryde Aquatic Leisure Center og DVD

2008-05-18T04:03:00.001-07:00

Fjölskyldan skellti sér í sund í gær í sundlaugargarðinum í Ryde. Pabbi var vaknaður fyrir klukkan 8 til að læra og tók sér kærkomið frí frá lærdómnum til að koma með uppáhalds syni sínum og mömmunni í leiknum í sund. Ryde er "næsti bær" við hliðiná okkur. Skelltum okkur yfir brúna á Parramatta river, og vorum komin 5 mínútum seinna. Vorum búin að tala lengi um það að fara þarna með litla kútinn, eftir að hafa keyrt framhjá þessu margoft á leiðinni heim.

Sundlaugargarðurinn er frekar stór, en þarna er 50 metra laug sem var hluti af Olympíuleikunum sem voru í Sydney 2000. Má sjá merki um það allstaðar, fána og annað. En stærsti hluti garðsins er fyrir börn, rennibraut f. þá yngstu, allskonar sturtur, hringekjur og annað til að leika og busla í. Það skemmtilegasta var síðan þegar öldurnar fóru í gang klukkan 12, en þá kættust leikar og Tómas barðist við öldurnar. Verðum að fara að venja hann við svo hann geti farið að surfa sem allra allra fyrst :)

En svo vorum við komin heim klukkan 13, sá yngsti útkeyrður eftir hamagang í 2 tíma. Eftir eina ristaða brauðsneið lagðist hann útaf og tók fegurðarblundinn sinn, meðan pabbi dreif sig af stað að læra aftur og mamma fór á smá æfingu.

Dagurinn endaði síðan með því að við dekruðum við okkur með Pizzu og DVD. Skemmtilegt að segja frá því að við leigðum líka spólu helgina áður, og viti menn haldiði að hún hafi ekki verið með íslenskum texta en svo reyndist ekki í þetta skipti. Sáum myndina um Jesse James með Brad Pitt, sem var ágætis skemmtun. Ferðageislaspilarinn að koma sterkur inn, vorum ekki viss að hann myndi spila diska frá Ástralíu.

Kveðja, Tómas+Ma+Pa

Check out our pics here www.picasaweb.com/himmi78

Vonbrigði, engin vinna strax :(

2008-05-12T19:57:00.000-07:00

Já gott fólk ég fékk niðurstöðurnar frá registration board í gær. Jennifer sem ég hef verið í sambandi við út af þessu hringdi í mig og tilkynnti mér að þeir hefðu sem sagt ekki samþykkt umsókn mína. Byrjaði á því að segja að þetta væri nú ekki alveg neikvætt, og ég hugsaði bara bíddu, annaðhvort er þetta neikvætt eða jákvætt...common. Hún sagði sem sagt að ráðinu hefði fundist vanta 2 fffffooooocking atriði (afsakið orðbragðið) en ég er að verða svolítið pirruð á þessu. Og þvílíku smáatriðin ég hef bara ekki vitað annað eins. Hún sagði að þeir væru að fara sérstaklega vel yfir mína umsókn af því ég er fyrsti Íslendingurinn sem dettur í hug að fara út í þessa vitleysu, já ég er farin að kalla þetta bölvaða vitleysu. Eitt atriðið sem vantaði var að í lýsingu á rafmagnsfræðiáfanga sem ég tók voru ekki gerð nægileg skil á nákvæmlega hvaða tæki var kennt á. Nei það þarf að skrifa nákvæmlega hvaða tæki ég lærði á...dísús, og það fyndnasta er að þar sem ég átti allavega að vera að fara að vinna, þau nota ansi lítið af rafmagnstækjum þar. Annað atriðið sem þeim fannst vanta var að í lýsingu á hjarta-og lungnasjúkraþjálfunaráfanga sem ég tók fannst þeim vanta nákvæmlega hvaða tækni var kennd við slíka sjúkraþjálfun...o ég gæti alveg farið og lamið þetta ráð. Ég tók þessu nú bara með stakri ró og hugsaði að ég myndi redda þessum gögnum, en þegar hún sagði svo, já svo þarf ég að fá þessa pappíra með stimpli frá Háskólanum og þá verður þetta tekið fyrir á NÆSTA fundi. Ég bara bíddu, næsta fundi og hvenær er hann vinan...ja hann er held ég 20 eða 23.júní takk fyrir.....vitiði ég ætla ekki að segja ykkur hvað ég varð brjáluð, spurði bara hverslags meðferð þetta væri á einstaklingum, það er eins og fólk hafi EKKERT annað betra að gera en að bíða og bíða og bíða, sérstaklega svekkjandi þegar vantar svona lítið, vá ég trúði þessu ekki. Svo reyndi hún nú aðeins að gera þetta jákvæðara með því að segja að ég gæti mögulega skrifað þessu háttyrta ráði bréf með mjög góðum rökum fyrir því að þeir ættu að taka umsókn mína fyrir áður en næsti fundur verður. Ein mjög góð rök, það er verið að bíða eftir mér í vinnu, önnur góð rök, mig vantar 8 mánaða reynslu til að komast í skóla....og ég gæti sagt miklu fleiri góð rök fyrir því. Reyndar hringdi ég svo miður mín í Jonathan, vinnuveitandann minn og hann er svo mikið gull að hann bara sagði að hann hefði alltaf vinnu fyrir mig, fannst bara leiðinlegast að reynslan mín af Ástralíu þyrfti að vera svona. Ég get sagt ykkur það að núna líður mér nákvæmlega þannig eins og ég hafi bara útskrifast úr einhverjum skítaskóla, eða næstum bara fengið prófið mitt í Cheriospakka, svo mikið er einhvern veginn verið að lítilslækka mann með þessu.

Allavega þá bíður mín núna ennþá meiri vinna, hringja í Háskólann heima, athuga hvort þau geti ekki reddað þessum gögnum, láta senda þetta með súperhröðum pósti hingað, skrifa mjög flott og háttyrt bréf til blessaða ráðsins og svo er að bíða og sjá hvað þeir segja. Það er nefnilega ekkert öruggt að þó ég afli þessara gagna að ég fái leyfið, ó nei...vitiði ég get varla annað en hlegið núna...en ég ætla ekki að gefast alveg strax upp, ég á smá þolinmæði og orku eftir í þetta og ætla að nýta hana, annars kannski bara sjáiði mig heima á klakanum fyrr en varir, það er samt svona plan c eiginlega. Er nefnilega búin að tala við einn skóla sem gæti hugsanlega tekið mann inn þó maður hafi ekki 2 ára starfsreynslu ef umsóknin í heild er mjög sterk.

Jæja fréttaskoti Betu lokið í bili, vildi bara smá pústa og deila með ykkur óförum mínum. Já það er stuð í Ástralíu.

Knús og kossar
Elísabet

Tómas leikskólasnillingur og toilet training

2008-05-12T05:39:00.001-07:00

Sælt veri fólkið, bara smá fréttir af fjölskyldunni.

Eins og ég sagði hér í fyrra bloggi fór ég og Tómas að heimsækja Maríu og Sigurþór upp á Gold Coast í viku og það þýddi vikufrí úr leikskólanum hjá Tómasi, mamman soldið stressuð hvernig litli guttinn mundi svo gúddera það að fara aftur í leikskólann eftir skemmtilega viku í leik og dekri :) Mánudagurinn rann svo upp og við mættum með Tómas í leikskólann. Það var nú smá grátið, en mömmunni fannst litli kútur nú heldur kátari en áður að kveðja mömmu sína. Vá þvílíkur léttir þar sem maður bjóst við gráti og gnístur tanna eftir svona langt frí. Svo kom þriðjudagurinn og mamman mætt með Tommaling í leikskólann og viti menn, það var eins og drengurinn hefði ekki gert annað en að mæta í leikskólann. Steig af hjólinu sínu, hann vill sem sagt alltaf hjóla í leikskólann, lagði því á sinn stað og kyssti mömmu sína og knúsaði svo hamingjusamur á svip og labbaði inn í stofuna til hinna krakkana í morgunkaffi og það lá við að ég brysti í grát á staðnum...já ég veit að ég er dramatísk, en það er bara svolítið erfitt að horfa upp á "litla" barnið sitt gráta í 2 mánuði í hvert skipti sem maður skilur við hann á leikskólanum. Já þetta var stór dagur í lífi litlu fjölskyldunnar. Þetta virðist vera ákveðið munstur hjá honum, tekur sér ca 2 mánuði í að aðlagast...svona var þetta hjá Ollu, grét alveg eins og maður myndi aldrei koma aftur í 2 mánuði, svo allt í einu einn daginn bara eins og hann hefði aldrei gert annað og annað eins var í leikskólanum heima og svo núna. Og núna er þetta búið að ganga alveg eins og í sögu, var nefnilega svolítið smeyk hvernig hann yrði eftir helgina þar sem hann er ekki á föstudögum í leikskólanum, en jú jú peace of cake fyrir minn mann;). Og svo ég monti mig nú aðeins þá eru þær nú held ég ansi hrifnar af honum þarna, enda held ég eini ljóshærði álfurinn þarna, hehe. Og í dag áttu þær ekki til orð yfir fótboltasnilli hans, höfðu aldrei séð hann áður sparka í bolta og það fyrsta sem þær sögðu þegar við komum að sækja hann var að við yrðum nú að setja barnið í fótbolta, annað eins hefðu þær ekki séð ;)

Næst að toilet traininginu. En allavega þá er ég nú ekki búin að vera að stressa mig mikið á að láta stubbinn hætta með bleyju, sérstaklega í ljósi þess hversu erfitt hefur verið með hægðir hjá greyinu....ætla ekkert ítarlegra út í það. En allt í einu á laugardaginn spyr ég Tómas hvort hann vilji ekki koma og pissa í klósettið og jú jú minn rosa sáttur hleypur inn á klósett og viti menn lítil buna beint í klósettið. Þvílík fagnaðarlæti brutust út hjá fjölskyldunni og honum fannst þetta náttúrlega rosalega sniðugt, enda fékk hann verðlaun fyrir, ekki amalegt. Svona gekk þetta allan laugardaginn, fórum meira að segja út að leika með enga bleyju og svo var bara farið inn að pissa og ekkert slys allan daginn. Svo fórum við að hitta Hjördísi og Loga um kvöldið, borðuðum saman og þá leið svolítið langur tími og þá komu 2 slys, eiginlega mömmunni og pabbanum að kenna. En mamman þvílíkt stolt af litla manni þar sem hingað til hefur hann ekki sýnt þessu neinn áhuga. Svo reyndar gekk þetta eitthvað brösulegra á sunnudeginum, mamman kannski ekki alveg nógu hörð...veit það, en þetta kemur allt saman á endanum, allavega áður en hann fermist vona ég, annars er hægt að kaupa fullorðinsbleyjur þannig ég þarf ekki að hafa áhyggjur :)

Jæja fréttaskoti lokið í bili

heyrumst fljótlega aftur

Kv Betan+Himminn+leikskólastrákurinn

Gold Coast og námsmaðurinn!!!

2008-05-09T00:43:00.000-07:00

Sælt veri fólkið. Já ég veit að ég er ekki búin að vera nógu dugleg að blogga, litla Ástralíufamilian búin að vera að bralla ýmislegt.

Eins og kom fram í fyrra bloggi komu Maríu og Sigurþór og co í heimsókn og á meðan á heimsókn þeirra stóð náðu þau að "plata" mig og Tómas að heimsækja þau upp á Gold Coast, þurfti svo sem ekki mikið til að plata mig..hehe. En ég og Tómas fórum sem sagt til þeirra í viku og gistum hjá þeim í íbúðinni sem þau eru með í 2 mánuði upp á Gold Coast. Fengum þar sérherbergi með stóru rúmi, ekki amalegt það. Við baukuðum ýmislegt, fórum í Wild Life park þar sem hetjurnar mamman og Tómas héldu á krókódíl. Svo var farið á ströndina, leikið á róló. Ó já það var sko rólað hjá mínum manni, hann var nefnilega að uppgötva núna hvað væri skemmtilegt að róla, og það var gert með stæl, held að ég hafi í eitt skiptið staðið í hálftíma að róla honum í það minnsta, hehe:). Síðan keyrðum við á Byron Bay sem er svona hálfgerður hippastaður, með æðislegri strönd og glæsilegum vita sem er eitt sérkenni staðarins, að sögn Maríu Ástralíusnillings :). Svo eyddum við degi á Surfers Paradise, sem er reyndar ekki eins mikil paradís og nafnið gefur til kynna, endalaus háhýsi .....en þetta er víst paradís f. Japani sem eru búnir að eigna sér staðinn og kaupa upp allt þarna. En við afrekuðum þó að fara í hæstu bygginguna þar og útsýnið þaðan var alls ekki slæmt. Já við verðum sko að taka pabbann í hópnum einhvern tímann upp á Gold Coast, æðislegur staður með svona strandarfíling. Himmi var búinn að fá í skóla þarna uppfrá, í upphafi ætluðum við að vera þarna en svo breyttust plön hjá okkur fjölskyldunni, en eins og ég segi verðum við allavega að heimsækja þennan stað aftur og kíkja þá við hjá Jóa og Þóru sem eru í námi einmitt í Bond University.

Já á meðan mamman og Tómasinn eyddu æðislegri viku hjá þeim skötuhjúum og börnum sat húsbóndinn sveittur heima að læra fyrir próf og verkefni eða keppni sem hann tók þátt í með 2 öðrum strákum sem eru báðir Ástralir. Þetta var keppni á vegum UBS bankans, sem er einhver alþjóðlegur fjárfestingarbanki og þeir afrökuðu það snillingarnir að vera valdir sem best first year entrant og var þeim því boðið á finalkeppnina þar sem 4 lið komust í úrslit en 21 lið tóku þátt í upphafi. Þar sem jakkaföt var skylda þetta kvöld og Himmalingurinn tók náttúrlega engin með sér í för sína til Ástralíu, hey Ástralía, er maður ekki bara í stuttbuxum,bol og thongs í Ástralíu..hehe, þá þurfti minn maður að versla sér ein slík. Ég verð nú að viðurkenna að hann var ansi virðulegur þegar hann kvaddi okkur hérna á miðvikudagskvöldið á leið á Finalinn. Já maður má vera soldið stoltur af sínum manni :)

Nóg í bili, klukkan orðin margt,

G´night,

EHT

Túrhestadagur hjá fjölskyldunni

2008-05-04T06:04:00.000-07:00

Já nú er maður loksins búin að fá Elísabetuna sína og Tómasinn sinn heim. En einsog ég nelgdi niður hér í síðustu skrifum að þá fóru þau norður á Gold Coast meðan ég sat eftir með sveitt ennið, við próflestur og einhverja keppni sem ég skráði mig í í skólanum. Já það virðist seint ætla að eldast af mér að taka of mikið mér í fang. Einsog skólinn sé ekki alveg nóg í bili. En prófið gekk framar vonum og var það mikill léttir. Kennarinn minn hann Atta, frá Ghana, hafði meira að segja sett inn 2 krossaspurningar af 20 um Ísland, enda er ég uppáhaldsnemandinn hans, þeas bjó til ímyndað dæmi um hagkerfið heima. Ég er víst einn af fáum sem spyr og tek virkann þátt í umræðunum, allaveganna eini erlendi nemandinn, og alltaf þegar hann spyr bekkinn og ekkert svar kemur að þá spyr hann alltaf Immi, what do you think? En hann hefur boðið 1 heilan í einkunn í plús f. fyrstu stelpuna sem tekur virkan þátt í umræðunum, og ekkert gerst ennþá. Asíubúarnir hérna eru ekki alveg að dansa með í tímum, eru ekki alveg tilbúnir að opna sig í umræðum á ensku.
En í dag fórum við og lékum túrhesta, og gengum um Circular Quay og Sydney Harbour í sólinni. Já það er víst vetur hérna en stuttbuxur og langermabolur voru of mikið í dag, en þegar sólin sest að þá kólnar, og erum við þá að tala um kannski 12-15 gráður. Svona gott sumarkvöld heima, já maður þarf að skella peysu yfir axlirnar til að fá ekki kul þegar kvölda líður. En Circular Quay er sem sagt þekktast f. skjaldbökurnar sem virðast vera að "eðla" sig, skiljist sem að hafa kynmök. Já frægir arkitektar frá Danmörku, Jørn Utzon and Ove Arup & Partners, hönnuðu víst hús, í Expressionist modern stíl, hér um miðja síðustu öld sem er hvað þekktasta kennileyti Ástralíu og Sydney þá í leiðinni. Óperuhúsið í Sydney sem sagt. Skráð sem UNESCO World Heritage site síðan 28 Júní 2007, minna en ári síðan!! Sennilega ein af frægari byggingum heims, staðsett á Bennelong Point í höfninni í Sydney. Óperuhúsið er 183 metra hátt og 120 metra breitt. Ekki tókum við nú allan túrista pakkann, en það ku víst vera mjög vinsælt að klifra uppá annað stolt Sydneybúa, Harbour Bridge og taka myndir þaðan. Já maður er víst aðeins bundnari þegar maður er með einn 2 og 1/2 árs, kannski næst. En Harbour bridge á sér víst skemmtilega sögu sem ég nenni ekki að rekja, en ef þú kíkir hingað í heimsókn að þá skal ég kannski stikla á helstu atriðinum einsog að hún hrundi rétt áður en síðasti bitinn átti að vera festur í miklu roki.
Það var nú kominn tími á þetta, maður er nú búinn að vera hérna í rúma 3 mánuði og bara séð það úr bíl af Harbour Bridge.
kv, from Down Under

15 ára met slegið!!

2008-04-24T03:52:00.000-07:00

Já nú er 15ára rigningametið hér í Sydney fallið. Samfelld rigning í 11 daga hvorki meira né minna. En rigning í 20 stiga hita er svo sem ekki alslæmt, það rignir þó allaveganna beint niður en ekki á hlið, sem sagt regnhlífar virka hér. Við upplifðum ansi magnaða rigningu þegar við vorum núkomin. Við vorum að keyra á Parramatta Road á leiðinni heim þegar þessi líka úrhellisdemba kom, vegurinn fylltist á nokkrum mínútum og vatnið náði vel uppá gangstéttar allstaðar og fljót láku niður veginn. Myndin hér að neðan er tekin þá, og meðan Elísabet tók myndir keyrðum við framhjá manni sem var því miður staddur úti þegar veðrið skall á. Einsog sjá má á myndinni að þá er hann gjörsamlega sigraður, orðinn blautur í gegn og reyndi ekki einu sinni að sporna gegn því að blotna meira, enda var það sennilega ekki hægt. Já við tökum lífinu með stóískri ró hérna í rigningunni, enda lítið annað hægt að gera. Eina jákvæða við rigninguna er að ástralarnir tala um að þá verður veturinn betri, þá í þeirri merkingu að það snjóar meira uppí fjöllunum svo maður getur rennt sér.

En þetta á sér allt saman víst eðlilegar skýringar. El Nino er búinn að ráða ríkjum í einhver ár og núna er það systir hans, La Nina sem ræður ríkjum. En þessir tvær hafstraumar ráða ríkjum varðandi veðurfar um allan heim. La Nina veldur kólandi veðurfari en El Nino heitari.

http://www.visir.is/article/200880404009

En annars þá segjum við bara gleðilegt sumar allir íslendingar, vonandi fáið þið nú gott sumar. Ekkert sumarfrí hér í Ástralíu, enda við á leið inní veturinn en ekki sumarið (það er allt öfugsnúið hérna, ekki bara það að þeir keyra vitlausu megin í umferðinni). En á morgun er Ansac day, sem er frídagur, minningardagur um fallna hermenn. Meir um það síðar,

kvÖfugsnúna familían

http://www.news.com.au/dailytelegraph/story/0,22049,23590456-5006009,00.html

Frábær vika á enda!!!

2008-04-22T23:03:00.000-07:00

Jæja nú hefur maður ekki bloggað í einhverja daga. Svo sem ekkert nýtt að frétta af fjölskyldunni en við erum búin að vera upptekin, fengum æðislega heimsókn að heiman. María, Sigurþór, Auður og Unnur komu til okkar sl miðvikudag og voru að fara núna áðan upp til Gold Coast þar sem þau ætla að vera í 2 mánuði, já svolítið tómlegt á heimilinu núna. Veðrið lék nú ekki alveg við okkur á meðan þau voru hérna, þannig það var ekki farin nein strandarferð að þessu sinni. Fórum nú nokkrum sinnum að surfa með Sigurþóri þar sem hann reyndi að kenna okkur nokkra góða takta..hehe. Fórum svo m.a. í Sydney Aquarium þar sem við skoðuðum m.a hákarlana sem deila með okkur sjónum ;). Svo var farið með Auði og Tómas í svona Veröldin okkar, þar sem voru fullt af leiktækjum og þar hömuðust þau í örugglega 2 tíma. Annars var bara eldaður góður matur og haft það kósý en fyrstu dagarnir hjá fjölskyldunni fóru nú í að reyna að jafna sig á aðeins 24 tíma fluginu :) Held samt að helsta afrekið hafi verið að í lokin hafi þau öll, meira að segja Sigurþór hafi verið farin að horfa á Biggest loser og So you think you can dance...hehe.

Annars ætla ég og Tómas að kíkja á þau núna á laugardaginn, já ákváðum að skella okkur í svona viku þarna upp eftir, leyfa húsbóndanum að læra svolítið og stytta biðina mína. Það verður æðislegt að komast þangað, fá smá sól kannski og geta farið að surfa jafnvel á hverjum degi, þar sem þau búa alveg við ströndina, ekki amalegt.

Jæja smá fréttaskot héðan, förum svo að setja inn myndir fljótlega,húsbóndinn bara búinn að vera ansi upptekin í skólanum, var í prófi sl helgi og á mánudaginn, gekk ágætlega kallinum.

Annars biðjum við að heilsa öllum heima og söknum allra rosalega mikið :)

Knús og kveðjur

Sydneybúarnir

Hákarlaárás, rigning ofl....já þetta er Ástralía í dag

2008-04-08T22:45:00.000-07:00

Hæ hæ.

Ákvað aðeins að setjast niður og blogga smá, þó það sé nú ekki neinar nýjar fréttir af familiunni eins og stendur. Engin meiriháttar afrek né annað hér á bæ. Ég mun samt láta vita þegar litli prinsinn á heimilinu er orðin toilet trainaður (eins og þeir segja hér í Ástralíunni). Já við erum aðeins að vinna í því núna. Ég bjóst nú reyndar ekki við að það yrði svona soldið mál skulum við segja að venja einn gutta af bleyju, tökum reyndar bara agnarsmá skref í einu, algjörlega á þeim hraða sem Tómas kýs...já takk:) Ef hann mundi ráða, bleyja já takk, mjög þægilegt fyrir strák eins og mig. Af hverju í ósköpunum ætti hann að vilja hætta með bleyju, þegar hann getur pissað og kúkað hvar sem er og hvenær sem er, ég svo sem skil hann alveg..hehe. Jæja en út í annað en klósettmálin hér á bæ.

Helst í fréttum hér suðurfrá er hákarlárásin sem varð í fyrradag hérna í NSW, þ.e. fylkinu sem við búum í, reyndar í Norður NSW í bæ sem heitir Ballina. 16 ára strákur á bodyboardi bitin af hákarli, vinur hans reyndi að bjarga honum en hann dó svo, alveg ömurlegt. Já það eru aðeins öðruvísi fréttirnar sem maður fær hér en heima, frekar skrítið. Þetta setur NSW með hæstu hákarlaárásartíðnina hér í Ástralíu. Reyndar svo ég rói nú mömmu og pabba ef þau lesa þetta hefur NSW verið einna öruggusta fylkið í yfir 50 ár og hákarlaárásir sem valda dauða eru mjög sjaldgæfar, síðast í jan 2007, þannig ég held að maður sé í ansi lítilli hættu :). Þeir segja að það séu meiri líkur á að deyja á leiðina á ströndina en að verða fyrir árás. Allavega hef ég ekki ennþá hugsað um hákarl þegar ég er út í að surfa, maður hefur nú annað að hugsa um en það :)

Já svo er bara búið að vera frekar leiðinlegt veður hérna, rigning og rok líka, smá íslenskt já takk. Já það er skrítið á meðan það hlýnar í veðri hjá ykkur heima þá er að kólna hér :( en það fer víst ekki mikið niður fyrir 10-15 gráður, þannig ég ætla ekki að kvarta neitt.

Annars er það same old same old hér á bæ...lærdómur, leikskóli, leika,klifra, hlaupa...bíða og bíða (eftir atvinnuleyfi) og elda mat. Já það er frekar skrítið, allt í einu getur maður hugsað snemma dags hvað maður á að hafa í matinn á meðan heima þá var maður kannski klukkan hálfsjö að ákveða hvað ætti að vera í matinn...hehe smá munur en þetta fer vonandi að breytast, þó það sé reyndar mjög næs að hafa nægan tíma, en það má alveg fara milliveginn. Ég er líka búin að komast alveg að því að ég þarf að hafa eitthvað að gera. Finn sérstaklega fyrir því þegar Tómas er í leikskólanum, við setjum hann nefnilega í leikskólann 3x í viku til að hann sé vel aðlagaður ÞEGAR ég fer að vinna ( já þýðir ekkert annað en jákvæðni, er búin að vera að stútera secret aðeins, heheh ) og ég þarf alveg að halda í mér að fara að sækja hann á daginn. Annars höfum við nóg fyrir stafni þegar sá stutti er heima :)

Ég ætla svo að kíkja við í vinnunni hjá mér á morgun. Það var hringt í mig og spurt hvort ég vildi koma og komast aðeins inn í tölvumálin og svona...þau hafa greinilega áhyggjur að ég sé að deyja úr leiðindum heima hjá mér..heheh. Það er líka fínt að kíkja og hitta alla. Svo reyndar náði ég sambandi við formann Félag íslenskra sjúkraþjálfara. Hún ætlaði að hafa samband fyrir mig við sjúkraþjálfarfélagið hér í Ástralíu, hafði kynnst einhverjum í gegnum heimssamband sjúkraþjálfara og ætlar að athuga fyrir mig hvernig standi á öllum þessum hindrunum :) Þannig ég held að ég sé búin að koma mér í samband við alla þá sem mögulega geta aðstoðað mig í þessu. Krosslegg bara fingur og tær :)

Jæja nóg í bili af blaðri

later
Cheers

Elísabet, Himmi lestrarhestur og Tómas hjólagarpur :)

Grillaður túnfiskur, klifur og gott veður :)

2008-04-05T04:35:00.000-07:00

Hæ hæ gott fólk.

Jæja þá er komið laugardagskvöld hér suðurfrá. Vorum að setja inn nýjar myndir þeir sem vilja kíkja og ákvað að koma með smá blogg þó það sé engar svaðalegar fréttir af okkur familiunni :) Bara allt fínt að frétta, eiginlega bara svona það sama, skóli, bið og aftur bið og leikskóli hjá Tommaling, það er svona daglega rútínan eins og er.

Svo var nú helgin byrjuð með stæl þar sem við hjúin ákváðum að gera frumraun okkar í að grilla túnfisk (Ok, Himmi sá um að grilla hann, en ég var svona andlegur stuðningur:) ). Vá hvað hann var góður, toppaði næstum því túnfiskinn sem við fengum á Nýja Sjálandi, vel gert bóndi minn ;). Himmi tók nú laugardaginn snemma með lærdóm út á svölum, en þegar sólin var farin að bræða hann ansi vel og helsta lestrinum lokið ákvað familian að skella sér að klifra. Stefnan var tekin á Palm Beach þar sem búlder klifur er á ströndinni, hljómar alls ekki illa nei. Þið getið líka séð "NOKKRAR" myndir þaðan...hehe. Þetta er alveg æðislegur staður, þetta er svona draumastaður að klifra á, við ströndina og maður getur tekið allan pakkann þarna, surf, sól og klifur..ó já beibí. Sem sagt þarna eyddum við Himmi upp á okkur fingurna, alveg þess virði samt og litli kútur fylgdist sáttur með, prófaði meira að segja klifurtútturnar sínar og þess á milli skammaði hann mömmu sína fyrir að detta úr klettunum. Sagði henni nú hvað það væri rosalega hættulegt að klifra, og hvað það væri hættulegt að detta svona....já ekki amalegt að hafa einn svona ungan herra sem segir manni til syndanna, heheh.

Annars er lítið að frétta úr Ástralíunni svo sem. Reyndar heyrðum við ansi magnaðar fréttir í sjónvarpinu í gær eða fyrradag. Hafið þið heyrt um óléttan mann, jú trúið því, það er einn slíkur í Bandaríkjunum. kannski er ég síðust með fréttirnar en okkur fannst það ansi magnað hér að heyra um óléttan karlmann, Himmi sagði reyndar strax, nei takk...hehehe. Svo fann ég nú svolítið til með ykkur heimalingarnir mínir á fróni þar sem ég fylgdist með veðurtölunum í öllum helstu borgum heims og þar toppaði Reykjavíkin okkar skalan, eða botnaði öllu heldur með 2° , já ég get ekki sagt að ég öfundi ykkur, held mér við hitan hér niður frá. Reyndar fer náttúrlega að styttast í veturinn hér, dettur þá alveg niður í kannski 15 gráður :)

Svo er það bara lærdómur hjá Himmanum á morgun, próf og læti á mánud og þriðjud, kallinn verður að standa sig, á meðan fara mæðginin bara út að leika:)

Bæjo í bili

Aussiefamilian :)

Fyrstu veikindin komin og farin...og meira vinnustúss

2008-04-02T04:09:00.000-07:00

Halló allir saman, jæja kannski komin tími á nýtt blogg.
Annars er svo sem ekkert nýtt að frétta af okkur héðan úr Aussielandi. Reyndar fékk Tommalingurinn sína fyrstu gubbupest á mánudaginn, vaknaði á mánudagsmorgunin og byrjaði á því að kasta upp, þannig það var engin leikskóli þann daginn (held honum til mikillar ánægju að fá að vera heima hjá mömmu sinni). Svo kastaði greyið kallinn nú nokkrum sinnum upp yfir daginn og fannst það nú ekki mjög geðslegt...bað mömmu sína alltaf um að þurrka, þurrka. Svo svaf hann eiginlega allan daginn og vaknaði galvaskur, já reif þetta bara úr sér strax:)

Svo er náttúrlega endalaust stúss í kringum þetta helvvvv.....atvinnuleyfi, þið eruð örugglega alveg að fá nóg af þessu blaðri í mér í sambandi við það, en maður verður nú að fá útrás einhversstaðar. Ég er búin að vera í sambandi við Háskólann heima, við nemendaskrá og búin að senda póst á sjúkrþjálfunarskorið, ekki gerir tímamismunurinn það auðvelt að vera í sambandi:/. Síðan varð ég það desperat í dag að ég ákvað að hafa upp á ræðismanninum okkar Íslendinga hér í NSW og athuga hvort hún gæti gert nokkuð fyrir mig. Heppnin hélt áfram og hún er stödd á Íslandi eins og er og getur þar af leiðandi ekki gert mikið í málinu. Síðan talaði ég við Jonathan vinnuveitandann minn og hann bað mig um að hringja í registration boardið (þeir sem veita atvinnuleyfi) í Suður Ástralíu, Tasmaníu og Nýja Sjálandi og ath hvenær næsti fundur yrði hjá þeim og hvort það væri möguleiki að fá leyfi þar....og alls staðar var svarið NEI. Þannig ég verð allavega að bíða þar til í miðjan maí eftir næsta fundi hér og KROSSLEGGJA fingur að ég fái leyfið. Vona að þeir viðurkenni gögnin sem ég get útvegað þeim. Svolítið fáránlegt en ég var einmitt að frétta af einum áströlskum sjúkraþjálfara sem var að byrja að vinna sem sjúkraþjálfari í Reykjavík, efast um að þeir hafi gert honum svona erfitt fyrir heima. Jæja nóg komið af þessu blaðri í mér. Himmi var svo bara á fullu að læra í dag, þar sem hann er að fara í próf á netinu sem byrjar á morgun og annað á mánudag, já nóg að gera að vera í masternámi:/. Síðan tók hann sér nú hlé og við fórum að klifra í GEÐVEIKA innanhúsklifursvæðinu, o það er svo geðveikt gaman þar, það er eins og að vera komin í nammiland eða eitthvað þegar maður kemur þarna inn. Háir veggir með FULLT FULLT af leiðum:), það skilja mig kannski einhverjir;) Svo var farið heim og eldað uppáhaldsmatinn hans Tommalings, allavega einn af þeim, þar sem hann borðaði held ég meira en mamma sín og pabbi, ekkert smá sem svona litlir kroppalingar geta borðað, alveg ótrúlegt. Svo var litla orkuboltanum hent í bað, ekki það skemmtilegasta sem hann gerir þessa dagana, skrítið því hann elskaði bað og sund heima, en vill varla sjá það hérna úti :/ Og núna er víst að styttast í nóttina hér, þannig ég ætla að kveðja ykkur í bili

Bið að heilsa ykkur öllum heima

Cheers Betan

Helgin á enda!!!

2008-03-30T05:25:00.001-07:00

Halló gott fólk. Jæja þá er enn ein helgin á enda hérna suðurfrá hjá okkur. Hún byrjaði eiginlega svolítið snemma hjá okkur, þar sem Himmi var ekki í skólanum í síðustu viku. Við fjölskyldan byrjuðum náttúrlega á því að halda upp á að Betan náði prófinu með því að fara út að borða á ítalskan veitingarstað, nammi namm:) Svo þurfti Himmi nú að læra á föstudeginum en við Tómas höfðum það notalegt á meðan, við höfum sko alltaf nóg að gera. Svo var farið að klifra í flotta innanhúsklifurhúsinu okkar;).

Á laugardaginn var vaknað snemma þar sem við vorum búin að ákveða að fara í "Bláfjöllin" eða Blue Mountains þar sem við hugðumst klifra. Við vorum 2 tíma á leiðinni og svo var klifrað svona næstum allan daginn, eða það sem litli kall þoldi. Hann var samt alveg ótrúlega góður, byrjaði náttúrlega á því að kúka vel....já auðvitað verður maður að láta hafa fyrir sér, og svo var hann bara að dunda sér með bílinn sinn í kring, reyndar stóð mömmunni ekki á sama um allar flugurnar sem voru þarna í kring, skíthrædd um litla kútinn sinn;) Svo að lokum sofnaði litli kallinn bara út í náttúrunni við lækjarniðinn, á meðan foreldrarnir eyddu skinninu á höndunum á sér upp til agna...já ái, það var vont. Svo vorum við komin heim um sjöleytið og þá var eldað og haft það kósý um kvöldið, með smá rauðvínsdrykkju;)

Sunnudagurinn var svo nokkuð rólegur, Himmi reif sig á fætur(átti reynar svolítið erfitt með það, ekki í fyrsta skiptið) og fór að læra. Erla, stelpa sem býr hérna ekki svo langt frá kíkti á mig þar sem ég var búin að lofa henni að hjálpa henni með bakið á sér, þar sem hún fékk þær leiðinlegu fréttir um daginn að hún væri með brjósklos. Eftir meðferð hjá Betusjúkraþjálfun var rætt um lífið down under og hvað hægt væri að gera saman á næstunni, og svo "fylgdum" við fjölskyldan henni með Tómas á nýja hjólinu sínu út á lestarstöð. Svo fórum við fjölskyldan í búðina á leiðinni heim. Já búðarferð getur oft verið ansi strembin, sérstaklega þegar maður er með einn alveg dauðþreyttan og íssjúkan með sér og sér ekkert annað en ís þegar hann kemur inn í búðina. Foreldrarnir ákváðu þó að standa ströng á sínu (já strangt uppeldi hér á bæ) og gefa ekki eftir (þó það hafi verið MJÖG erfitt) og að lokum þurfti litli kall að játa sig sigraðan....þannig ekki var það Magnum ís þennan daginn...nei það er ekki hægt að lifa á Magnum ís, hann skilur það bara alls ekki af hverju í ósköpunum það er ekki hægt. Svo var farið heim og eldað, sest niður fyrir framan TV-ið og Betan horfði á uppáhaldsþættina sína, Biggest Loser, common það er nú ansi gaman að sjá hvað þau léttast mikið, og svo my favorite, So you think you can dance ;)

Svo er bara ný vika á morgun, Himmi fer í skólann, Tómas í leikskólann og ég????? Já eitt spurningarmerki ennþá, fer allavega að vinna í mínum málum. Hringja í Taxation office hér og ná sambandi við Háskólann heima(reyndar annað kvöld) og fleira, já alveg nóg að redda. Annars VONAST ég eftir því að fara að vinna í vikunni, í svona training, krossa bara fingur. Annars verður maður nú að monta sig aðeins...ég kíkti á heimasíðuna hjá vinnunni minni(tilvonandi) og þau eru bara búin að setja mann inn á síðuna sem starfsmann, ég fékk nú alveg þvílíka hláturskastið þar sem þau skrifa að ég sé komin til Ástralíu til að fara í nám og sé með incredible sports background...heheh og það sem toppaði allt var umfjöllun um klifurafrek mín heima, með titil í klifri heima...híhíhíh, guð ég hélt ég myndi deyja, þannig þetta þýðir klifur 5x í viku og hardcore æfingar til að geta uppfyllt væntingarnar;)

Jæja ekki meiri fréttir í bili. Ætla að fara að sofa-góða nótt

Knús frá okkur suðurfrá

Cheers Aussie familian

Já þvílíkur léttir!!!

2008-03-27T19:29:00.000-07:00

Já það var aðeins betra að fara að sofa í gærkvöldi eftir að hafa náð þessu blessaða prófi. En þeir sem ekki vita þá var þetta svona soldil pressa á mér að ná þessu. Í fyrsta lagi flaug ég náttúrlega til Nýja Sjálands til að taka þetta próf, í öðru lagi verð ég að hafa þetta próf ef ég ætla að hafa séns á því að fá atvinnuleyfi , og ef ég ætla í skóla þá verð ég að vinna í 8 mánuði í viðbót (soldið langsótt) og í þriðja lagi eru þau náttúrlega í vinnunni að bíða eftir að ég geti farið að vinna og þau höfðu alveg endalausa trú á að ég myndi ná þessu prófi, bara ekkert mál, þeim finnst náttúrlega eðlilegast í heimi að ná einhverju enskuprófi, en fyrir Íslending eins og mig...neibb ekki sjálfsagt:/

En allavega við fórum náttúrlega með prófið upp í Registration Board(sem sagt það eru þeir sem gefa atvinnuleyfi) í gær og þau ætla að vera aldeilis erfiðir maður...dísús. Nú eru þeir svona á báðum áttum með gögnin sem ég fékk frá Háskóla Íslands um námið mitt, finnst það ekki nógu nákvæmt og næsti fundur hjá þessu blessaða ráði ekki fyrr en 13.maí...soldið langt þangað til. En ég held að ég byrji nú að vinna, í svona training hálfgerðri eins og þeir kalla það hér og það er svo fyndið þau kalla það sko að koma on board í þeirra team...jebb ég verð hluti af svakalegu teami þarna í vinnunni, í bolum merktum þeim og allt ;) Þetta er allavega allt mjög spennandi og ég get eiginlega ekki beðið eftir að fara að vinna, manni er farið að kitla í hendurnar bara, þó það sé alveg ágætt líka að vera í fríi ;)

Annars er bara sama sagan hér á bæ, Himmi að læra og ég og Tómas að dúllast eitthvað, engin leikskóli í dag þannig við erum bara að leika saman, og það finnst mínum kalli sko SKEMMTILEGAST :)

En bless í bili og stórt knús til allra

Ástralíufamilian:)

Júhú....ég náði prófinu...þvílíkur léttir!!!

2008-03-26T15:50:00.000-07:00

Já við fengum bréf í póstinum í gær um að niðurstöðurnar mínar úr IELTS prófinu biðu eftir mér á pósthúsinu. Við vorum ekki heima þegar sendingin kom og því þurftum við að bíða þangað til í dag eftir niðurstöðunum.

Fjölskyldan byrjaði daginn snemma á því að pípari sem var að fara að laga sírennsli á öðru klósettinu hringdi bjöllunni klukkan 7:15 (já þeir byrja snemma enda mikilvægt að laga klósettið). Síðan þegar litli engillinn vaknaði uppúr 8 og var búinn með morgunmatinn sinn að þá ákváðum við að drífa hann í leikskólann og fara á pósthúsið. Himmi hætti að læra til að sýna mér stuðning í verki. Úff þið trúið því ekki hvað þetta var löng og erfið stund.

Röðin var löng einsog vanalega í pósthúsinu, og síðan reyndi konan í afgreiðslunni að gera okkur lífið leitt með því að biðja um staðfestingu á því að við búum á þessum stað osfrv....og við vorum bara með VISA kort sem skilríki, ekkert vegabréf eða önnur gild gögn. Við náðum nú að sannfæra hana um mikilvægi þessa bréfs og sannfærðum hana um að þetta er okkar bréf. Þá kemur í ljós að maðurinn hennar er líka sjúkraþjálfari og er að reyna að sækja um REGISTRATION. Hann var búin að fá vinnu á spítala en getur ekki unnið f. en hann fær þessa staðfestingu. Sjúkraþjálfaraskírteinið hans frá Filipseyjum virkar víst ekki hérna frekar en íslenskt. En hann er að reyna að fá PERMANENT skírteini en ekki bara TEMPORARY einsog ég er að reyna og er það mun lengri og erfiðara ferli. Þrjú mjög erfið próf og allur pakkinn.

En síðan löbbuðum við út með hnút í maganum og héldum á bréfinu. Himmi talaði um að þetta gæti bara farið uppá við, við værum búin að sætta okkur við að ég næði ekki og ef ég myndi ná væri það bara plús og æðislegt. Himmi vildi ekki opna bréfið í skugganum og röltum við því útað sjó og löbbuðum þar meðfram (voða rómo). Ég vildi setjast á bekk til að róa mig niður en það var í skugga og Himmi tók það ekki í mál, sagði að það væri skárra að fá vondar frétti í sól heldur en skugga. Svo opnum við umslagið, passamyndirnar detta og fullt af bréfum og umslag inní þessu umslagi. Við opnum innsiglaða umslagið og þar er eitthvað leiðinlegt bréf og þá bendir Himmi á að niðurstöðurnar eru á blaðinu f. aftan. Ég fletti því við og ég bara er ekki alveg að finna niðurstöðurnar þegar Himmi rumar upp tölur og segir að ég hafi náð. Já ég náði, með slétt 7. Fékk 6,5 í hlustun, 7,0 í leshlutanum, 6,5 í skriflega og 7,5 í talmáli sem gerir víst 7 í heildina. En ég mátti heldur ekki fá undir 6,5 í neinu af þessum fjórum hlutum.

Ég hringdi strax heim í Mömmu og Pabba enda mikil spenna og gleði sem þurfti að losa út. Þetta bjargaði deginu. Núna ætlum við Himmi að drífa okkur niður á REGISTRATION BOARD skila inn prófinu og bíða og sjá hvort það er eitthvað annað sem þeir finna að umsókninni minni.

Well, skrifa meira seinna, get ekki setið lengur af spenning og hlakka svo til að tilkynna Jonathan og Irene (eigendur af sjúkraþjálfunarstofunni sem ég er að fara að vinna á og yfirmenn mínir, Great Western Physiotherapy) að ég hafi náð.

Kveðja frá down under,

Elísabet+Hilmar+Tómas :) :)

Fyrsta bloggið....

2008-03-23T16:53:00.001-07:00

....hefur loksins litið dagsins ljós.

Hérna getur þú fengið upplýsingar um hvað hefur drifið á daga fjölskyldunnar down under. Nú erum við bráðum búin að vera í Ástralíu í tvo mánuði og ýmislegt búið að gerast og frá ýmsu að segja.....

Við erum búin að koma okkur vel fyrir í litlu suburb-i af Sydney sem heitir Rhodes. Mjög rólegur og lítill staður, frábært að vera hér nema það er svolítið langt frá ströndinni að mati Betunnar:) En þetta er svona mitt á milli skólans hjá Himma og vinnunnar minnar (eða þar sem ég vonandi fer að vinna:/) Við búum á 4.hæð í stórri blokk, með sundlaug og gymi og alles í húsinu, ekki slæmt;) Svo erum við með útsýni yfir ólympíuþorpið.

Annars er Himmi byrjaður í skólanum og meira en nóg að gera hjá kallinum (hann hefði nú alveg viljað hafa meiri tíma í surf og fleira) en það er víst vinna að vera í master námi;) Svo er Tómas byrjaður í leikskóla, alveg æðislegur leikskóli, svolítið dýrt að okkar mati að vera með börn í leikskóla en það verður að hafa það. Vildum að hann byrjaði svo við værum búin að aðlaga hann vel áður en ég fer að vinna. Svo er ég nú eiginlega bara að bíða þessa dagana....það er nú stór hnútur í maganum á mér þessa dagana að bíða eftir þessu blessaða enskuprófi, ég verð nú að segja að ég er ekkert alltof bjartsýn með þetta próf, en kraftaverkin gerast víst enn;) Þannig þetta er ennþá svolítið óráðið hjá mér ennþá, snýst allt um hvað ég fæ í þessu prófi hvort ég fái að vinna sem sjúkraþjálfari eða ekki!!!

Annars er lífið bara nokkuð ljúft hérna down under, veðrið hefur verið fínt, reyndar fyrstu tvær vikurnar var hundleiðinlegt veður, svo erum við búin að fá sól og sumar hérna og upplifað alvöru sumarfíling. Reyndar fór svo veðrið eitthvað að svíkja okkur núna um páskana.

Talandi um páskana, þetta voru nú svolítið öðruvísi páskar en maður hefur upplifað áður. Í fyrsta lagi var ekkert ekta íslenskt Nóa Siríus páskaegg á boðstólnum, í öðru lagi enginn lærdómur eins og maður hefur þurft að gera í mörg ár og í þriðja lagi ekkert snjóbretti(ó nei langt frá því). Í staðinn fórum við í tívolí á páskadag, ætluðum að eyða páskadegi á ströndinni, fara að surfa og svona, en svo var eiginlega bara ekkert varið í veðrið til að byrja með, þannig við ákváðum að fara í tívolí sem er í ólympíuþorpinu. Þar fékk Tommalingurinn að upplifa allt það sem honum finnst mest spennandi í lífinu í dag.....fara í Tomma Togvagn lest, fara í bílana, horfa á fullt af sprengjum(flugeldum) og freestyle mótorhjólatöffara að stökkva heljarstökk og fleira.....og það sem setti náttúrlega punktinn yfir i-ið að vera með mömmu sinni og pabba og pabbinn endaði kvöldið frábærlega með því að vinna stóran Bubba Byggi bangsa fyrir einkasoninn, með því að hitta körfubolta í körfu, förum ekkert nánar út í fjölda tilrauna ;) Þannig við litla fjölskyldan áttum ánægjulegan páskadag....og við óskum náttúrlega öllum heima gleðilegra páska:)

Jæja þetta var fyrsta bloggið og ég ætla að reyna að vera dugleg að skrifa fréttir hérna inn þannig þið getið fylgst með okkur hérna langt langt í burtu.

Bless í bili Ástralíufamilian.